Kan Alexander Blockx de beste Belg uit de geschiedenis worden?
Het Belgische tennis heeft misschien wel zijn nieuwe fenomeen te pakken. Op slechts 21-jarige leeftijd heeft Alexander Blockx een nieuwe stap gezet door de kwartfinales van de US Open 2026 te bereiken. Een historische prestatie: nooit eerder bereikte een Belgische speler de kwartfinales in New York. Hij werd ook de jongste Belg ooit die in het Open tijdperk de kwartfinales van een grandslamtoernooi bereikte.
De geboren Antwerpenaar, inmiddels de nummer 27 van de wereld, kent een spectaculaire opmars in 2026. Maar kan hij op termijn echt aanspraak maken op de status van beste Belgische speler uit de geschiedenis?
Wie zijn de beste Belgische tennissers? De referenties van het Open tijdperk
Vóór Blockx slaagden meerdere Belgen erin het absolute topniveau te bereiken. De wereldranglijst maakt het mogelijk om een eerste deel van deze geschiedenis in kaart te brengen.
David Goffin: de referentie qua continuïteit (7e van de wereld)
Het is moeilijk om anders te beginnen dan met David Goffin. Als eerste Belg die de top 10 binnendrong, bereikte hij in 2017 de zevende plaats op de wereldranglijst en won hij zes ATP-titels. Hij bereikte in 2019 ook de finale van de Masters 1000 van Cincinnati en sloot zeven opeenvolgende seizoenen af in de top 25, van 2014 tot 2020 — het bewijs van een opmerkelijke regelmatigheid op het hoogste niveau.
Zijn andere grote troefkaart ligt in zijn prestaties tegen de toppers. Goffin telt 21 overwinningen op top 10-spelers, waaronder één tegen Roger Federer, twee tegen Rafael Nadal en één tegen Novak Djokovic. In 2017 versloeg hij op de ATP Finals in Londen achtereenvolgens Nadal en Federer om de finale te bereiken. Hij versloeg in 2022 ook Carlos Alcaraz, die toen het nummer 1 van de wereld was.
In grandslamtoernooien bereikte Goffin vier kwartfinales, waaronder die van Wimbledon in 2019 en 2022. Zijn palmares combineert dus ranglijst, carrièreduur, grote resultaten en gezaghebbende overwinningen.
Xavier Malisse: geweldig parcours op Wimbledon (19e van de wereld)
Vóór Goffin bereikte ook Xavier Malisse de top 20. De Belg klom in 2002 op naar de 19e plaats op de wereldranglijst en won drie ATP-titels in het enkelspel.
Maar zijn mooiste herinnering blijft waarschijnlijk zijn parcours op Wimbledon in datzelfde jaar. Malisse bereikte de halve finales van het Londense toernooi, wat destijds een van de beste Belgische prestaties ooit op een grandslamtoernooi was.
Olivier Rochus: voormalig lid van de top 25 (24e van de wereld)
Ook Olivier Rochus heeft zijn stempel gedrukt op de geschiedenis van het Belgische tennis. Hij bereikte in 2005 de 24e plaats op de wereldranglijst en won twee ATP-titels in het enkelspel.
Zijn grootste titel blijft die in Auckland in 2006. Rochus won in 2004 ook Roland Garros in het dubbelspel samen met Xavier Malisse.
Filip Dewulf: de stunt op Roland Garros (39e van de wereld)
Zijn hoogste rangschikking ligt lager dan die van Goffin, Malisse of Rochus. Toch beschikt Filip Dewulf over een grandslamprestatie die maar weinig Belgen hem nadoen.
In 1997 bereikte hij de halve finales van Roland Garros nadat hij uit de kwalificaties was gekomen. Een uitzonderlijke prestatie waarmee hij tevens de eerste Belg werd die de top 50 binnendrong en de 39e plaats op de wereldranglijst bereikte.
Deze lijst plaatst de uitdaging waar Alexander Blockx voor staat in het juiste perspectief. De beste Belg uit de geschiedenis worden betekent niet alleen een hoge rangschikking behalen: er moet ook een palmares opgebouwd worden en indrukwekkende prestaties neergezet worden op de grootste toernooien.
Blockx heeft al meerdere stappen gezet
Op slechts 21-jarige leeftijd kent Alexander Blockx een bijzonder sterk seizoen 2026, zozeer zelfs dat het debat over zijn plaats in de Belgische tennisgeschiedenis serieus oplaait. In september laat de Belg een balans zien van 38 overwinningen tegenover 18 nederlagen, met bovenal enkele prestaties die getuigen van zijn nieuwe dimensie:
- Halvefinalist op de Masters 1000 in Madrid: hij verslaat onder meer drie top 20-spelers, waaronder Félix Auger-Aliassime, die toen nummer 5 van de wereld was.
- Eerste ATP-finale in Estoril (ATP 250): hij buigt pas in een felbevochten driesetter in de finale voor Luca Van Assche.
- Kwartfinalist op de US Open: hij verslaat onder meer Flavio Cobolli, destijds als 5e geplaatst en finalist van Roland Garros 2026, en vervolgens Francisco Cerúndolo (24e reekshoofd). Daarna moet hij de duimen leggen voor Karen Khachanov nadat hij door fysieke problemen genoodzaakt is op te geven.
- Intrede in de top 30, met een hoogste positie op de 27e plaats van de wereld na zijn parcours in New York.
Gezien zijn bliksemsnelle opmars en het talent dat hij toont, kunnen we alleen maar optimistisch zijn over het potentieel van Alexander Blockx. De jonge Belg lijkt bovendien goed omringd, aangezien hij sinds april 2026 gecoacht wordt door Ruben Bemelmans, voormalig top 100-speler.
Het profiel van Alexander Blockx
Met zijn 1,93 meter beschikt Alexander Blockx over een bijzonder compleet profiel. Zijn krachtige opslag levert hem heel wat gratis punten op, terwijl zijn degelijkheid vanaf de achterlijn hem helpt om lange slagenwisselingen vol te houden. De Belg kan zo afwisselen tussen kracht en geduld, met een forehand waarmee hij het initiatief naar zich toe kan trekken.
Een ander profiel dan dat van David Goffin, die meer vertrouwde op zijn voetenwerk, zijn regelmatigheid en zijn vermogen om de slagenwisselingen te rekken. Blockx beschikt dus over een krachtiger arsenaal, maar zal nog moeten bewijzen dat hij dit niveau op termijn kan aanhouden en dezelfde mentale sterkte aan de dag kan leggen als zijn voorganger.
Blockx, Bergs en Collignon: een nieuwe Belgische generatie
Alexander Blockx is echter niet de enige die de herleving van het Belgische tennis belichaamt. Ook Zizou Bergs en Raphaël Collignon zijn zich stevig aan het installeren op het ATP-circuit.
Bergs won in 2026 zijn eerste ATP-titel in Eastbourne en werd zo de eerste Belg die op het ATP-circuit een titel op gras veroverde. Hij bereikte bovendien de 37e plaats op de wereldranglijst, zijn hoogste positie ooit.
Collignon heeft eveneens een stap voorwaarts gezet. Nadat hij in 2025 de top 100 binnendrong, bereikte hij in 2026 zijn eerste ATP-finale in Gstaad en steeg hij eveneens naar de 37e plaats op de wereldranglijst. Op Roland Garros liet hij met de zege tegen Ben Shelton, toen nummer 5 van de wereld, bovendien de mooiste overwinning uit zijn carrière optekenen.
België beschikt vandaag dus over meerdere spelers die zich in de top 50 kunnen nestelen. Maar met zijn halve finale in Madrid, zijn finale in Estoril en vooral zijn kwartfinale op de US Open heeft Alexander Blockx in 2026 enkele cruciale stappen gezet.
Op zijn leeftijd, met een dergelijke steile opmars en zo’n compleet profiel, geeft Alexander Blockx alle redenen om zijn verdere klim op de voet te volgen. Het komt er nu op aan om deze spectaculaire vooruitgang om te zetten in continuïteit en resultaten over meerdere seizoenen, om zo echt dicht te naderen bij de iconen van het Belgische tennis.
