Ross Sykes, de onconventionele scorende verdediger
Als ware steunpilaar van de Union-verdediging wekt de boomlange Engelse verdediger soms spot op, maar hij is altijd op de afspraak. Zou hij op 27-jarige leeftijd kunnen schitteren in een van de grote buitenlandse competities? Niet onmogelijk…
Het is duidelijk dat Ross Sykes geen gewone jongen is. Met zijn 196 centimeter is de boomlange verdediger van Union Sint-Gillis bepaald niet de meest elegante voetballer om naar te kijken. En ook niet de meest spectaculaire trouwens. Of het nu gaat om zijn loopacties, zijn passes of zelfs zijn interviews na de wedstrijd, de voormalige speler die in de zomer van 2022 overkwam van Accrington Stanley (toen uitkomend in de Engelse derde klasse, momenteel 16e in de vierde klasse) valt op in de voetbalwereld die soms iets te gestandaardiseerd is. En toch, hoewel hij vaak werd – en nog steeds wordt… – uitgelachen om zijn originele en zelfs eigenzinnige kant, is Ross Sykes na verloop van tijd uitgegroeid tot een van de defensieve steunpilaren van de Belgische kampioensploeg.
Dat Union vandaag meer dan ooit bovenaan in 1A prijkt, heeft het deels aan hem te danken. Want net als zijn landgenoot en aanvoerder Christian Burgess, die andere toren in de Brusselse achterhoede, laat Sykes niets passeren. Hij is oppermachtig in het luchtruim en vecht voor elke bal, waarbij hij zijn technische tekortkomingen compenseert alsof zijn leven ervan afhangt. En hij aarzelt niet om de bal de tribunes in te trappen zodra de druk toeneemt… net als in de goede oude tijd van de kick and rush die het Engelse voetbal legendarisch maakte.
Een van de defensieve steunpilaren van Union, leider in de Jupiler Pro League
Wat dit betreft geeft een snelle blik op de statistieken een goed beeld van het belang van de besnorde speler met rugnummer 26, een verwijzing naar zijn geboortedag in maart 1999. In 33 wedstrijden (hij speelde er tot nu toe 26), inclusief de Champions Playoffs, kreeg Union slechts 18 doelpunten tegen. Dat is een verbluffend gemiddelde van slechts 0,54 tegendoelpunten per wedstrijd! Ter vergelijking: Club Brugge slikte er 41, Anderlecht 45 en Genk 49. De naaste achtervolger op dit vlak, Sint-Truiden, incasseerde er 38, ruim het dubbele! In de 13 wedstrijden waarin hij in de basis stond en Union de nul wist te houden, leed de ploeg slechts één nederlaag; een slippertje op het veld van Anderlecht eind november.
Ross Sykes nu al beslissend in de Champions Playoffs
Naast zijn verdedigende kwaliteiten wist deze pasgetrouwde speler ook indruk te maken met zijn aanvallende impulsen. Vaak trekt hij mee naar voren bij standaardsituaties rond het vijandelijke strafschopgebied of fungeert hij in de slotfase zelfs als stormram om een doorbraak te forceren. Ross Sykes is er dit jaar al in geslaagd om maar liefst 6 doelpunten te maken, waarvan enkele van cruciaal belang waren.
Hij scoorde er 4 in de competitie (tegen OHL, Antwerp en Sint-Truiden in de reguliere competitie, en Mechelen in PO1), eentje in de Champions League (tegen Atletico Madrid) en nog een in de Beker van België, tijdens de halve finale (terugwedstrijd) tegen Charleroi. Waar de eerste vier logischerwijs met het hoofd werden binnengekopt, deed hij dat bij de laatste twee met de voet: met links tegen Sint-Truiden, met rechts – zijn favoriete voet – tegen Mechelen.
Een dubbel om een knalseizoen in de JPL te bekronen?
Vandaag de dag blijft Ross Sykes groots dromen. Als onvoorwaardelijke fan van Newcastle – de club waar hij een fervent supporter van is en die hij tot zijn grote ontroering begin dit seizoen mocht treffen in de Champions League – beseft hij dat zijn carrière grenst aan een wonder. Bij Burnley, waar hij deels werd opgeleid, werd hij destijds doorgestuurd omdat hij onder meer te… klein was. Aan de BBC vertelde hij onlangs dat hij wilde stoppen met voetballen, totdat een scout van Accrington Stanley hem overhaalde om op die beslissing terug te komen.
Het vervolg? We zagen hem jaar na jaar, maand na maand progressie boeken tot hij neerstreek in het Dudenpark en zich daar ontpopte tot een onbetwiste basisspeler. Vervolgens won hij de Beker van België in 2024 en de landstitel het seizoen daarop. Dit seizoen kan Union zelfs dromen van een dubbel, wat onvermijdelijk zal afhangen van sterke defensieve prestaties, de solide basis waarop Union zijn uiterst efficiënte voetbal bouwt.
Welk niveau op internationaal vlak?
Nu alles hem voor de wind lijkt te gaan, vragen sommigen zich onvermijdelijk af of hij een succesvolle carrière zou kunnen uitbouwen in een van de grote buitenlandse competities. Objectief gezien is het moeilijk om daar een pasklaar antwoord op te geven, simpelweg omdat zijn profiel zo atypisch is. Maar bij een club die vecht voor het behoud in de Premier League, de Bundesliga of La Liga, waarom niet? Zijn statistieken spreken immers in zijn voordeel, zowel op aanvallend als op verdedigend vlak. En wat betreft de intensiteit in de duels is hij simpelweg onberispelijk…
