Alles op goud: Red Lions en Red Panthers dromen groot op het WK hockey in Waver
Nu ze opnieuw nummer 1 van de wereld zijn, koesteren de Red Lions grote ambities in deze competitie die ze in 2018 wonnen. Wat de Red Panthers betreft, zij ambiëren niets meer of minder dan een eerste medaille in een competitie van deze omvang…
Al ruim een decennium heeft het Belgische hockey de wind in de zeilen. En deze ‘hype’, of het nu gaat om het mannenteam van de Red Lions of het vrouwenteam van de Red Panthers, zal niet snel stoppen. Integendeel! Het kleine België is uitgegroeid tot een land dat meetelt in deze moderne, spectaculaire en tegelijkertijd mondiale sport, en mag tijdens deze veertien dagen – samen met Nederland – voor het eerst de wereldtop ontvangen. Maar met welke ambities? Mikken op goud, niets meer of minder.
Thuis spelen, een niet te onderschatten morele opsteker
Is dit doel haalbaar? In principe lijkt het antwoord op deze vraag eerder bevestigend. Maar is het ook realistisch? Zowel de mannen, die terugkijken op twee WK-finales – één gewonnen in 2018 tegen Nederland, één verloren in 2023 tegen Duitsland – als de vrouwen hebben onlangs bewezen dat zij niemand hoeven te vrezen. Bovendien spelen ze in eigen huis, waar België de kans krijgt om al zijn poulewedstrijden af te werken en, bij verder succes, nog meer.
Aan de hand van hun overtuigende resultaten is gebleken dat onze twee teams over voldoende troeven beschikken om te schitteren in dit gloednieuwe nationale stadion dat onlangs in Waver is gerealiseerd. In dit permanente stadion met 4.000 plaatsen, waar dankzij de toevoeging van tijdelijke tribunes 10.000 mensen kunnen plaatsnemen, zullen de Belgen kunnen genieten van een duivelse sfeer, die als een niet te verwaarlozen morele opsteker zal fungeren.
Een tweede wereldtitel voor de Red Lions?
Bij de mannen staan alle lichten weer op groen na een wat lastigere periode de afgelopen jaren. Na een uitzonderlijk drieluik te hebben voltooid tussen 2018 en 2021, waarin ze achtereenvolgens de wereldtitel in India (2018), de Europese titel in België (2019) en de olympische titel in Japan (2021) veroverden, voegden de Red Lions daar in 2023 nog een WK-finale aan toe, evenals een destijds teleurstellende 3e plaats op het EK in datzelfde jaar.
Maar zowel op de Olympische Spelen van Parijs in 2024, waar ze in de kwartfinales werden uitgeschakeld door Spanje, als op het EK 2025, waar ze als 5e eindigden, werden de doelen duidelijk niet bereikt.
Vandaag de dag hebben de mannen van de Nieuw-Zeelander Shane MacLeod zojuist de Pro League gewonnen. Met dit succes hebben ze hun kwalificatieticket voor de Olympische Spelen van 2028 bemachtigd en de eerste plaats op de wereldranglijst heroverd.
Een eerste plaats op de wereldranglijst die absoluut niets garandeert
Ondanks alles willen de Red Lions niet te hard van stapel lopen. Tijdens hun eerste wedstrijd, die met enige moeite met 3-2 werd gewonnen van Frankrijk dat nu gecoacht wordt door John-John Dohmen (481 interlands tussen 2005 en 2024), was te merken dat de ploeg nog een beetje in de opstartfase zat. “We zijn zeker geen favoriet,” stelde Victor Wegnez, een van de sterkhouders van de ploeg samen met veteraan Tom Boon, doelman Vincent Vanasch, Alexander Hendrickx en Arthur Van Doren, in de krant Le Soir. “Het is niet omdat we de 1e plaats op de wereldranglijst bezetten dat dit iets verandert. De Rode Duivels zijn jarenlang nummer 1 van de wereld geweest zonder iets te winnen…” Tot de belangrijkste tegenstanders van de Lions behoren uiteraard de Nederlandse buren, maar ook Duitsland, Australië, Engeland en Spanje.
De Red Panthers: ambitieuzer en strijdlustiger dan ooit
Bij de vrouwen is de situatie enigszins anders. De Red Panthers, onder leiding van de Australiër Adam Commens, hebben een voorbeeld genomen aan hun mannelijke collega’s en hebben aan zelfvertrouwen gewonnen. Gesterkt door de knappe zilveren medaille die ze op het EK van 2023 in Mönchengladbach behaalden, aarzelen ze niet langer om hun ambities luid en duidelijk uit te spreken. Namelijk het doorbreken van de gevestigde orde, in het bijzonder dat van Nederland dat de laatste 8 grote titels in de wacht sleepte sinds hun verloren finale op de Olympische Spelen van Londen in 2016 (!), maar vooral om een tweede WK-medaille om hun nek te hangen na het brons dat ze behaalden in… 1978. “Na een paar kleine dingen te hebben aangepast, zijn we op de goede weg,” bevestigt Charlotte Englebert, eveneens in Le Soir.
“Onze grootste kracht is onze complementariteit. Er zijn niet echt meer zwakke plekken op het veld. Er zijn jongeren bijgekomen (nvdr: zoals Femke Van Heel en Emilie Verhees) die het algemene niveau omhoog hebben getrokken, maar in dit soort toernooien draait alles vaak om details. Ik ben ervan overtuigd dat als alles op zijn plek valt tijdens dit WK, we voor de titel kunnen gaan.”
Als nummer drie van de wereld achter Nederland en Argentinië zullen de Red Panthers uiteraard op hun hoede moeten zijn voor deze twee teams, maar ook voor Spanje, dat aanzienlijk is verbeterd, of zelfs voor Duitsland…
