Rode Duivels: Mark van Bommel heeft het recept gevonden… maar sommige ingrediënten ontbreken nog
Het ontslag van Rudi Garcia had een duidelijk doel: nadat de Fransman zijn kortetermijndoelstellingen (Nations League en Wereldkampioenschap) had behaald, was het tijd voor zijn opvolger om aan de toekomst te werken. Garcia zelf suggereerde dit al na de uitschakeling tegen Spanje: hij had zijn taak volbracht, namelijk de gouden generatie van de Rode Duivels een waardig afscheid bieden, en zijn opvolger kon nu op de lange termijn gaan bouwen.
Mark van Bommel heeft niet echt schoon schip gemaakt
Het was nog maar de vraag of Mark van Bommel zou kiezen voor een breuk met het verleden en een nieuwe start. De ‘carrièrepauze’ van Thibaut Courtois, het internationale pensioen van Axel Witsel en Matz Sels, en de afwezigheid van Thomas Meunier in de selectie wekten de indruk van een verjongingswens. Van Bommel besloot ook een beroep te doen op Roméo Lavia en Mika Godts, die door zijn voorganger werden genegeerd.
Kyriani Sabbe, Malick Fofana, Mandela Keita en natuurlijk de andere jongeren die al aanwezig waren op het WK (maar nog niet per se centraal stonden in het project), konden ook hopen op hun kans. En na 4 wedstrijden moet worden vastgesteld dat Mark van Bommel niet echt schoon schip heeft gemaakt met het verleden.
Tussen de palen werd hij natuurlijk gedwongen, maar niemand twijfelt eraan dat Courtois in 2027 zal terugkeren. Voor hem koos Van Bommel voor continuïteit met Nathan Ngoy, de revelatie van het afgelopen WK, en vooral Brandon Mechele. Laatstgenoemde was een van de vertrouwelingen van Rudi Garcia… die eerder ook van Zeno Debast een onbetwiste basisspeler had gemaakt. Debast kreeg tijdens deze interlandbreak geen speeltijd, net zomin als Koni De Winter, hoewel hij dit seizoen basisspeler is bij een ongeslagen AC Milan. Zal dit voor de wedstrijden van november zijn?
Op de flanken moet men de nieuwe bondscoach de eer geven voor het vertrouwen dat hij schonk aan Joaquin Seys, die overtuigend inviel in de kwartfinale. Maxim De Cuyper heeft tijdens deze interlandperiode punten verloren. Maar op de rechterflank speelde Timothy Castagne de volle vier wedstrijden en blijft hij een vaste waarde.
Roméo Lavia, de ontdekking… maar De Bruyne blijft de baas bij de Rode Duivels
Op het middenveld leek slechts één speler echt in staat om de hiërarchie, zoals gezien op het WK 2026, op de schop te nemen: Roméo Lavia. De middenvelder van Chelsea was niet in de gratie bij Rudi Garcia. Nu hij eindelijk basisspeler is in de Premier League, maakte hij indruk tegen Frankrijk, vooral in Parijs: als hij fit blijft, kan hij een van de nieuwe steunpilaren van Mark van Bommel worden.
Voor het overige kan men alleen maar (aangenaam) verrast zijn door de betrokkenheid van Kevin De Bruyne, van wie bijna werd verwacht dat hij met pensioen zou gaan. De middenvelder van Napoli speelde zijn beste interlands in lange tijd en lijkt dus een blijver te zijn. Hans Vanaken, een van de favorieten van Garcia, kreeg zijn kans in Parijs… en greep die helemaal niet.
Lukaku onmisbaar… als hij zijn vorm terugvindt
Naast Lavia is één speler nu al het symbool van de start van dit Van Bommel-tijdperk: Mika Godts. De vleugelspeler van PSG werd genegeerd door Rudi Garcia, de meest impopulaire beslissing uit diens ambtstermijn – en we begrijpen nu dat dit waarschijnlijk een fout was. Godts maakte indruk, hoewel hij in de loop van de bijeenkomst wat van zijn glans verloor.
Mark van Bommel had besloten de flanken te verjongen door ook veel krediet te geven aan Diego Moreira, die minder overtuigde. Maar sommigen kregen daarentegen helemaal niet hun kans, of veel te weinig. Matias Fernandez-Pardo, Loïs Openda en Malick Fofana dienden zo min of meer als opvulling, wat vooral in het geval van de eerste twee verrassend is gezien het gebrek aan concurrentie in de spits.
Romelu Lukaku herinnerde inderdaad aan zijn belang doordat hij door Mark van Bommel in de basis werd gezet zodra dat kon, na nogal bleke prestaties van Charles De Ketelaere.
De ‘noodoplossing’ van Garcia om laatstgenoemde in de spits te posteren, lijkt tegen wil en dank een plan A te zijn geworden… zolang Lukaku zijn vorm niet heeft teruggevonden. Tenzij Lucas Stassin, nu de beloften zich hebben gekwalificeerd, in november eindelijk voor echte concurrentie voorin komt zorgen…
Intensiteit en pressing… maar met welke elf spelen de Rode Duivels?
Mark van Bommel hamerde de hele interlandperiode op één term: intensiteit. En dat was overduidelijk zichtbaar: de Rode Duivels hanteerden een vrij effectieve pressing en ritme… wat doet denken aan het begin van het Tedesco-tijdperk.
Het probleem: het elftal dat Mark van Bommel uittekent, met jongens als Castagne, Tielemans, De Bruyne, Lukaku of zelfs een Lavia die geen 90 minuten in de benen heeft, is niet in staat dit ritme een hele wedstrijd vol te houden.
Het resultaat: België speelde uitstekende eerste helften in Italië, tegen Frankrijk en vervolgens in Parijs, om daarna telkens in te storten… zonder dat Mark van Bommel de oplossing vanaf de bank vond of erin slaagde zijn team in balans te brengen. Dat was de grote kwaliteit van Rudi Garcia. De nieuwe bondscoach van de Rode Duivels heeft misschien het ideale recept gevonden om resultaten te boeken: hij moet nu echter nog de juiste ingrediënten kiezen en beter op smaak brengen.
